İstanbul'da Sarıyer ilçesine bağlı köy.

Sarıyer'in en eski köylerinden biri olan Zekeriyaköy, Maden, Bahçeköy, Uskumruköy, Demirciköy ve Rumelifeneri'ne komşudur. Adını Zekeriya Baba adlı yatırdan alan Zekeriyaköy topografik olarak Kilyos'un arkasındaki vadi içinde kalır. Zekeriyaköy'ün tam olarak ne zaman kurulduğu bilinmemekle beraber geçmişinin 18. yüzyıl'a kadar uzandığı bilinmektedir. Zekeriyaköy'e 93 Harbi sırasında savaşın yol açtığı büyük göç dalgası sonucunda Kafkas ve Kırım çıkışlı birkaç aile yerleştirilmiş, ayrıca zaman içinde Karadeniz Bölgesi'nden de göçler almıştır.

1980'lere kadar 2 katlı ve bahçeli 70 kadar evden oluşan bir köy ve bir mesire yeri görünümündeyken, özellikle 1987'den itibaren köklü bir değişim sürecine girdi. Zekeriyeköy'ün çehresi 1990'lardan itibaren hızla değişmeye başlarken, özellikle Marmara Depremiden sonra önemli bir çekim merkezi haline geldi. Şehir merkezine yakın ama sakin bir ortam tercih eden üst gelir grubuna mensup İstanbulluların itibar ettiği, pahalı villalardan oluşan sitelerin yer aldığı bir bölgeye dönüştü. Günümüzde nüfusu 10,000'i aşmış olmasına rağmen hala orman köyü statüsündedir.

Köyün adı bazı eski kaynaklarda Kiraz Köy olarak geçer.Bunun nedeni de sultani,dalbastı ve dragaani gibi çok değişik kiraza cinsine sahip olmasıdır. Köydeki başlıca tarihi eserler; köy içinde ulu çınar ağacının altındaki çeşme Padişah Avcı Mehmet'in (IV. Mehmet) hanımı ve Padişah III. Ahmet'in annesi Emetullah Valide Sultan tarafından 1745'te yaptırılmıştır. Onarımlar sonrasında tarihi özelliğini kaybetti. Son onarımı, 1994'te yapıldı ve bugünkü duruma getirildi.Meydan çeşmesi hüviyetindeki Hüseyin Ağa Çeşmesi'nin (1764) yeri de yol yapım çalışmaları nedeniyle iki kez değiştirildi, üçüncü seferde ise tamamen yıkıldı. Soğuksu Çeşmesi (1793) de önemli tarihi eserlerden biridir. Bu çeşmenin asıl adı Ziştovi Ayşe Hanım Çeşmesidir. Çeşme ilk yapıldığı yerde korunmaktadır. Kirazlı Bahçe Çeşmesi'dir (1927).